Kijk eens naar het publiek.
Aardig wat kinderen.
Maar vooral veel "oudere jongeren" die het autootje-crossen tot hun vak hebben gemaakt.
We maken soms mee dat de kinderen verder willen kijken op de show, maar pa met geen stok weg te krijgen is.

Zo is er een vrachtwagenparkeerplaats, een restaurant (wie had dat kunnen denken), een pompstation, een ophaalbrug, laadperron, rotonde, diverse verkeerslicht-installaties, een laadstation met silo's, en natuurlijk de grondbak.
Met potgrond worden de nodige toeren uitgehaald, vooral omdat het werken met echte lading deze handel een beetje in beweging houdt.
Zo komt ook het benodigde materieel goed tot zijn recht. Want enkel en alleen vrachtwagens is ook niet de hele dag leuk.

Beetje chaos, is het niet?
Maar dat maakt het voor veel mensen interessant. Het beweegt.

Er ontstaan langs de kant nog wel eens de nodige discussies.
Over de bouw van de auto, de maatvoering, de tijd die deze hobby kost (wat veel chauffeurs helaas niet hebben),
en natuurlijk het rijgedrag!
Want je kan je geen fouten permitteren.
Het commentaar heeft nogal eens tot rooie koppen geleid.
Maar goed, ook in het echt maken we wel eens fratsen mee.

Bij alle festiviteiten nemen we een flinke hoeveelheid potgrond mee.
Met lading rijden is toch het leukst. Tenslotte moeten de bestuurders het een hele dag leuk blijven vinden om met de auto´s rond te crossen.
Dat lukt alleen als er iets heen en weer te rijden valt.
Maar kijk eens goed. Stel, je hebt met veel pijn, moeite, enthousiasme en tijd een autootje in elkaar geschroeft, vervolgens wordt je uitgedaagd hem op de baan uit te proberen.
Durf dan maar eens in deze troep te rijden.
Het valt gelukkig mee, de meeste auto´s kunnen hier aardig goed tegen. Niet in de laatste plaats omdat veel onderdelen van aluminium zijn gemaakt. Het chassis, de assen, de veerpakketten etc. zijn stevig genoeg.
Het zwakste onderdeel is veelal de cabine, danwel de electronica.

"Of er ergens een schroefje los zit", dat vragen ze ons wel meer...